Converted WP file 143

DE PUT

Er is een derde denken
zo diep als water in een put
men bukt zich, ruikt de geuren
van aardewater, keldersteen
en ziet het eigen ver gezicht
dat vreemd en van een ander is
men werpt de emmer rinkelend
door een fluisterende schacht van tijd
naar het verzonken oppervlak
en voelt een handdruk van de grot
een trekken naar wat dieper is
een ondoorgrondelijk schouwen
in een oude duistere helderheid
de aarde is daar nog zichzelf
de regen heeft zich uitgezeefd
de wortels voeden zich vertrouwd
de schepping is er altijd jong
het vuur brandt diep,
het water spreidt zich uit
naar de oneindigheid.

Dit water drinken uit de put
zuivert het hart en maakt het wijd
verlicht het denken, draagt de geest
blijft fris en stromend, deelt zich uit
doorschouwt de dingen, kent geen tijd
en schenkt uit diepte eeuwigheid.

                    (Catharina Visser)

Terug naar de titelpagina

©A.E.J. Kaal, 2009